عصر غیبت؛ عصر محنت و حیرت

از مراجعهٔ به روایات مربوط به غیبت (در جلد ۵۰ بحار الانوار و ...) چنین بر می آید که ما اکنون در سخت ترین دوران ها زندگی می کنیم، حیات و زندگی ما همچون حیات و زندگی غریق و حریق است، محنت و فتنه، ما را فراگرفته، ظلم و ظلمت عالم گیر شده، دوران غیبت زمانهٔ بلاء و تعب، تمحیص و غربال شدن است. و در یک کلام عصر غیبت عصر اضطرار است. عصری که از منبع علم بی خطا دوریم و زمانی که از مقتدای معصوم محرومیم.

این محنت و حیرت هم مباحث نظری و استنباطی دین را و هم اجرای آن را صبغهٔ اضطرار داده است کوشش نگارنده در تبیین نظریهٔ اضطرار در استنباط و اجراء توضیح مختصری بر این مطلب مهم است. که اگر خود را در حالت اضطرار (همچون اکل میته) دیدیم به این باور می رسیم که برداشت ما از منابع موجود دینی لزوما به معنای دین نازل نیست، و به این نتیجه قطعی می رسیم که هرگز در مرحلهٔ اجرا، آزادی و اختیار عمل تام و تمام نداریم.

محمد عندلیب همدانی

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...