خرافه پردازان؛ خرافه پذیران؛ خرافه پنداران

پیشینۀ خرافه سازی و خرافه سوزی به گذشته تاریخ فرهنگ و تمدن بشری برمی گردد، همواره کسانی بوده و هستند که حیاتشان بر محور عقل و علم نیست، بلکه زندگی اینان در زندان جهل و در اسارت بافته های بیهوده و باطل سپری می شود و درخت وجودشان را آفت خرافه بی ثمر کرده است و در برابر آن ها افرادی بوده و هستند که شجره طیبه حیاتشان ریشه در اندیشه های والای انسانی دارد تاریخ نشان می دهد که همواره یکی از دغدغه های مهم رهبران الهی، مصلحان و متفکران متعهد زدودن هرگونه مطلب سست و بی بنیان و هرگونه آداب و رسوم بی سامان و تمام سنت های خرافی و غیر عقلانی و باور های جاهلانه و بدون پشتوانۀ عقلایی است، اینان با پندارها، گفتار ها و رفتارهای غیر حکیمانه، و با هرگونه بدعت و باطل و بیهوده‌گرایی سر ناسازگاری دارند.

خرافه پردازان

گروهی از خرافه پردازان، دروغ پردازان حرفه ای و جاعلان و خناسانی هستند که حیاتشان وابسته به جهالت مردم و زندگی آن ها در گرو غفلت آدمیان است، اینان زبالۀ متعفن خرافه را در قالبی زیبا و فریبنده به مردم عرضه می کنند تا متاع اصلی از بدلی تشخیص داده نشود و بتوانند فریب و نیرنگ خود را عملی سازند.

عده ای دیگر از خرافه پردازان، جاهلانه و چه بسا با حسن نیت به جعل خرافه می پردازند، مثلا چون شخصیتی را دوست دارند به این خیال که در پی ترویج و تبلیغ محبوب خود هستند، کرامت تراشی می کنند و افسانه های باطلی و بی اساس می سازند.

از دو گروه فوق که به جعل خرافه می پردازند، بگذریم، به دستۀ سوم از خرافه پردازان می رسیم که با نشر و پخش این اباطیل در سخنرانی ها و نوشته ها و ... کمک به ترویج باورهای باطل، سنت های خرافی و پندارهای پوچ می کنند، سوگوارانه اینکه این عده از موقعیت والای منبر دینی برای این منظور استفاده می کنند.

خرافه پذیران

مقصود از خرافه پذیران کسانی هستند که با جهالت و یا احیانا لجاجت زمینۀ ترویج خرافات را فراهم می کنند، آن ها که به جای روی آوردن به مبانی عقلانی دین و سیراب شدن از زلال اخلاق و آداب انسانی آیین الهی، به کرامت تراشی های دروغین و به خطابه های مملو از خرافات توجه می کنند و دل می دهند.

وقتی هیئت های حسینی با محوریت علمای فهیم و آگاه به زمان نبود، وقتی مجالس دینی به دست برخی از مداح نمایان غالی و بی سواد بود، وقتی برخی از واعظ نماهای بی بهره از علم و اخلاق دینی یکه تاز محافل مذهبی شدند، انتظاری به جز ترویج خرافه و باطل از این جمع می توان داشت؟!

خرافه پنداران

منظور من از خرافه پنداران کسانی هستند که تمام یا بیشتر اموری را که مربوط به جهان غیب است و خود آن هارا قبول ندارند خرافه می پندارند، این گروه به جای بحث و استدلال از نیش زبان و تمسخر استفاده می کنند، بیان مقامات واقعی معنوی معصومین علیهم السلام را برنمی تابند، روشنفکر نمایان خرافه پندار از یک سو و مداح نمایان دروغگو و روحانی نماهای خرافه پرداز از سوی دیگر مانند دو لبه قیچی هستند که خواسته یا ناخواسته هدف مشترکی دارند و آن دور شدن مردم از حقایق ناب دینی است.

البته بیان معیار دقیق خرافه نیازمند بحث مستقل است.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...