پزشکی نوین و طب سنتی

دانش طب در تاریخ تمدن بشری از جایگاه ویژه ای برخوردار است، و ملت ها ی گوناگون در این زمینه تحقیقاتی کرده اند و دست آوردهای ارزشمندی هم داشته اند که برخی از آنها قابل تعمیم به نقاط دیگر بوده و بعضی خاص اقلیم و آب و هوای ویژه ای بوده است. در ایران نیز بزرگان جهان پزشکی کم نبوده اند و‌ بعضی از کتاب های ارزشمند آنها اکنون هم در دست است.

اگر چه تعدادی از مطالب طب سینایی_سنتی ایران اکنون منسوخ شده و قابل عمل نیست اما هنوز در این علم کهن قابلیت تعامل و داد و ستد با دانش پزشکی روز حداقل به عنوان کمک درمان باقی است، و نمی توان خود را یکسره از این تجربیات بی بهره قرار داد.

آنچه الان از نظر فقهی باید مد نظر باشد اینکه اگر نظر غالب و مقبول در دانش پزشکی روز به این بود که مثلا باید بیماری شیمی درمانی شود ولی اطبای سنتی آن را منع می کردند و تجویزهای دیگری داشتند ، حجت عقلی و شرعی برای رها کردن شیمی درمانی نداریم چون هم احتمال خطر بالاست و هم محتمل قوی است، بله اگر طب سینایی تجویزهایی داشت که منعی از طرف پزشکی روز نداشته باشد و تداخل با درمان آنان نکند عمل به آن مانعی ندارد.

روشن است گفتار فوق در مورد اطبای سنتی متوجه کسانی است که سالها پیش استاد زانو زده و درس خوانده اند نه هر فروشنده داروهای گیاهی و نه هر مدعی بی بهره از علم ، مقصودم طبیب حاذق سنتی است که وثاقت طبی هرگز به او اجازه آسیب رسیدن به مردم را ندهد.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...