دشواری و درد؛ بروز توانایی و ناتوانی بشر

چه بسا آدمی در شرائط عادی توجه چندانی به برخی نیازها و توانایی های خود نداشته باشد اما وقتی در درد و رنج و گرفتاری مبتلا شد هم به کمبودها و نیازهای خویش پی می برد و هم طببعتا در پی حل مشکل و رفع نیاز خواهد بود و این یعنی پیشرفت دانایی و توانایی بشر در کوران درد و بلا. پس تلخی های روزگار عامل مهمی برای بروز علم و قدرت آدمی می باشند.

از سوی دیگر در این مسیر تکاملی ، ناکامی ها و مجهولات و‌ بن بست ها هم کم نیستند ، لذا دانشمندان بزرگ‌ همواره اعتراف به عجز و ضعف وجهل خود داشته و دارند، بنابراین همین تلخی ها زمینه ای می شود‌ که بشر در عین کوشش نه دچار طغیان علمی گردد و نه مست توانایی های خویش شود.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...