لزوم پایبندی به الزامات پزشکی و قانونی

۱/برخی از پیشنهادهای پزشکان جنبۀ رجحان دارد حال یا رجحان انجام عملی باشد یا رجحان ترک کاری، از اینها که به نحوی شبیه مستحبات و مکروهات فقهی هستند بگذریم، در مواردی پزشک متخصص سخن از لزوم پایبندی به انجام عملی و یا لزوم ترک کاری را دارد ، درست است طبیب مولویت ندارد و دستورهای او ارشادی است اما هرجا او سخن از لزوم داشت و ما را از انجام فعلی بر حذر می داشت و یا دستور به انجام کاری می داد و خطرات جدی مخالفت را گوشزد می کرد، هم از نظر عقل و هم شرع باید پایبند و مطیع این طبیب حاذق بود و اگر ترک اطاعت مستلزم ضرر عمده ای بر جسم و یا روح خود و یا دیگران باشد حرام است.

 ۲ / در سه مورد پرهیز از ضرر لازم است :

الف/آنجا که تحقق ضرر قطعی باشد.

ب/آنجا که احتمال تحقق ضرر قوی باشد.

ج/آنجا که محتمل و ضرر قوی باشد و لو احتمال هم قوی نباشد، تا چه رسد به آنجا که هم احتمال و هم محتمل هر دو قوی باشند.

بنابر این اگر پزشک حاذق و مورد وثوق گفت انجام یا ترک عملی قطعا و یا حتی احتمالا موجب { ضررعمده ای } بر خود و یا دیگران است این الزام پزشکی ، الزام فقهی را هم در پی خواهد داشت.

 ۳/ سخن فوق در جایی که این الزامات پزشکی از طرف قاطبه پزشکان متخصص تصدیق شود، قطعا از تاکید فقهی بیشتری برخوردار خواهد بود.

 ۴/ تخطی از مقررات حتمیه و الزامات قانونیه یک کشور ( اگر آن مقررات و قوانین خلاف شرع نباشند) بر شهروندان جایز نیست ، چه اینکه تخطی از این الزامات موجب بر هم ریختن نظم و نظام زندگی و هرج و مرج می شود.

 ۵ / لزوم شرعی رعایت این الزامات طبیه و نیز قانونیه در شرائط حاد و استثنایی قطعا از تاکید بیشتری برخوردار است، چه اینکه احتمال بیشتری نسبت به تحقق ضررهای عمده تر داده می شود.

 ۶/ به عنوان مثال در شرائط بحرانی و حاد وقتی مسافرت های غیر ضروری هم از نظر پزشکی لازم الترک است و هم از جهت مقررات کشوری، پس این مسافرت غیر ضروری مصداق حرام فقهی است. و در چنین مسافرت هایی نماز تمام است و روزه هم باید گرفته شود.

 ۷/ مقصود از مسافرت ضروری، تحقق اضطرار و ناچاری در سفر است که فقط در حد رفع اضطرار باید صورت بگیرد.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...