حاکم علوی

و أَشْعِرْ قَلْبَكَ الرَّحْمَةَ لِلرَّعِيَّةِ وَ الْمَحَبَّةَ لَهُمْ وَ اللُّطْفَ بِهِمْ، وَ لَا تَكُونَنَّ عَلَيْهِمْ سَبُعاً ضَارِياً تَغْتَنِمُ أَكْلَهُمْ، فَإِنَّهُمْ صِنْفَانِ: إِمَّا أَخٌ لَكَ فِي الدِّينِ وَ إِمَّا نَظِيرٌ لَكَ فِي الْخَلْقِ، يَفْرُطُ مِنْهُمُ الزَّلَلُ وَ تَعْرِضُ لَهُمُ الْعِلَلُ وَ يُؤْتَى عَلَى أَيْدِيهِمْ فِي الْعَمْدِ وَ الْخَطَإِ، فَأَعْطِهِمْ مِنْ عَفْوِكَ وَ صَفْحِكَ مِثْلِ الَّذِي تُحِبُّ وَ تَرْضَى أَنْ يُعْطِيَكَ اللَّهُ مِنْ عَفْوِهِ وَ صَفْحِهِ، فَإِنَّكَ فَوْقَهُمْ وَ وَالِي الْأَمْرِ عَلَيْكَ فَوْقَكَ وَ اللَّهُ فَوْقَ مَنْ وَلَّاكَ وَ قَدِ اسْتَكْفَاكَ أَمْرَهُمْ وَ ابْتَلَاكَ بِهِمْ.

 مولا سلام الله علیه در نامه ۵۳ نهج البلاغة خطاب به مالک تعریف خود را از حاکم کسی می داند که :

اولا؛ بنای حکومت او بر محبت و مهربانی است ودرنده خویی و غارتگری در قاموس حکومت او یافت نمی شود.

ثانیا؛ همه مردم را ورای اعتقادتشان دارای کرامت ذاتی و برخوردار از حقوق انسانی بداند.

ثالثا؛ اصل اولی برای او‌ عفو و گذشت باشد نه مجازات و انتقام.

رابعا؛ به این نکته واقف باشد که قدرت و حکومت او مایه آزمایش الهی است و پیروز کسی است که بیشتر در فکر گره گشایی از کار خلق باشد.

خامسا؛ باید نسبت به تمام عملکرد و مواضعش در دوران حکومت، خداوند را حاضر وناظر و حسابرس بداند.

میلاد عدالت، حریت و کرامت بر همگان مبارک

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...