فقه پزشکی- نظافت، طهارت

بسمه تعالی

طهارت، نظافت

مقصودم از طهارت رعایت مسائل فقهی است که در کتاب الطهارة فقه مطرح است و منظورم از نظافت، رعایت بهداشت عرفی و ترتیب اثر دادن به دستورهای پزشکی و بهداشتی است.

بین مصادیق طهارت و نظافت عموم و خصوص من وجه است، زیرا لزوم پرهیز از نجاساتی مثل بول هم مصداق طهارت فقهیه است و هم مصداق نظافت و بهداشت ، از سویی شستن دست آلوده با آب با شرائطش، طهارت هست ولی تا ضد عفونی و یا با صابون شسته نشود، نظافت نیست، و از طرف دیگر مثلا زمین آلوده به نجاستی مثل بول را اگر با الکل یا مایع دیگر ضد عفونی کنند، نظافت هست ولی تا با آب تطهیر نشده باشد پاک نیست.

این نسبت عموم و خصوص من وجه بین قذارات عرفیه و شرعیه هم برقرار است، بعضی امور هم عرف و هم شرع متفق بر قذارت آنها هستند ( مثل بول و عذره)، ولی در موردی مثل خون آن هم به صورت کم عرف قذارت نمی بیند بر خلاف شرع که حتی کم آن را نجس می داند ، و از طرفی ، لباس و دست آلوده به میکروبها به نظر عرف و جامعه پزشکی باید تنظیف شود و لو شرعا از نجاسات چیزی در دست و لباس نباشد.

به نظر می رسد همانطور که از نظر فقهی رعایت طهارت و اجتناب از نجاسات لازم است، می توان رعایت نظافت را آنجا که متحصصان و کارشناسان لازم و حتمی ببینند، از نظر فقهی هم واجب و لازم شمرد.

زیرا وقتی از نظر همه فقها وارد آوردن ضررهای عمده به بدن حرام است، و هنگامی که کارشناسان می گویند عدم رعایت بهداشت به معنای در معرض خطر قرار دادن خود و دیگران است ، پس رعایت دقیق نظافت در موردی که پزشکان متخصص آن را لازم و حتمی می شمرند ، از نظر فقهی هم واجب است، و تخطی از آن حرام شرعی است، و هرگز نباید به بهانه پاکی فقهی، رعایت این دستورات را غیر لازم بشماریم.

ترکیبی از رعایت طهارت و نظافت با تبیین فوق تضمین کننده زندگی پاک عقلانی و اسلامی است، به ویژه اگر آموزه های دینی در باره طهارت نفس و نیز تجربیات بشری در مورد بهداشت روان را هم رعایت کنیم.

لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا ۚ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ/۱۰۸ توبه

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِين /۲۲۲بقره

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...