سیره مرحوم آیت الله گلپایگانی و پاسخ به یک سوال

هو الشافی

برخی از دوستان عزیزم نظر حقیر را راجع به این فرمایش مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی خواستار شدند:

سلام علیکم
مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی قدس سره از نظر تعبد دربست و بی چون و چرا به دستورات فقهی نمونه بود و در این قسمت خاطراتی دارم. چنانکه از نظر توسل و اقامه شعائر دینی {نیز} نمونه بود و اسوه. اما در عین حال در مسائل پزشکی مطیع نظر پزشکان متخصص بود و در همین راستا بیمارستانی بزرگ بنا نهاد که تا امروز منشأ خیر و برکت است.
آیت الله گلپایگانی فقیه و دین شناس محتاطی در فتوی و عمل بود و هرگز فتوی و عملی عوامانه و خلاف نظر متخصصان انجام نمی داد.
از این رو‌ اگر سفارش به تضرع و دعا در اماکن مقدسه می فرمایند، هرگز به معنای نادیده گرفتن تجربیات علمی پزشکان در زمان حاضر نیست. در زمانی که بیماری وبا رخ داده و ایشان از آن سخن به میان می آورند متخصصان آن زمان و بالتبع مردم آن عصر تجربیات کنونی را در بیماری های واگیر نداشتند و لذا تجمعشان هم شرعا منعی نداشت و خداوند متعال هم به آنها رحم کرده و دفع بلا فرموده {است} اما اگر الان که متخصصان ما تجمعات این چنینی را با شیوع این بیماری جدید خطرناک می دانند، فتوای قطعی آیت الله گلپایگانی -مثل همه فقها گذشته و همه مراجع کنونی- این است که اگر احتمال خطر قوی بود که هست و اگر محتمل (= بیماری حاد) قوی بود که هست هرگونه عمل خودسرانه و خلاف نظر متخصصان که انسان را در معرض خطر قرار دهد، قطعا حرام است.
تضرع قطعا لازم است، توسل حتما لازم است، استغاثه مسلما لازم است, اما رعایت فقه و شرع هم لازم است، قطعا هرگونه برداشت عوامانه از این سخنان نورانی خلاف نظر مبارک آن بزرگوار هست؛ لذا اگر توسط پزشکان متخصص و متعهد و دلسوز ما ممنوعیتی از تجمع در محیط سربسته صورت گرفت، می توان شیوه های دیگری را برای دعای دسته جمعی برگزید، مثلا در فضای باز اعتاب مقدسه با رعایت موازین بهداشتی تجمع کنند، و‌لی حتی اگر این هم ممنوع شد و خطرناک بود می توانند در راس ساعت‌ معینی همه‌ در منازل خود توسلی خاص را داشته باشند.
از توسل و تضرع فردی و خانوادگی غافل نباشیم. در عین حال از مخالفت با تخصص و دانش بپرهیزیم. چنانکه نباید با فتوای فقهای بزرگوار مخالفت کرد و نباید به هر بیسوادی اجازه اظهار نظر در مسائل دینی داد .
در همه امور چه فقه و چه طب و ... فقط و فقط به سخن متخصصان گوش کنیم و به اظهار نظرهای بی اساس غیر متخصصان ( و لو گوینده هم غرض سوء نداشته باشد) توجهی نکنیم.


محمد عندلیب همدانی

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...