يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكارِهِ ...

«يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكارِهِ ، وَيَا مَنْ يُفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدائِد»ِ

‌‌«وَيَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلىٰ رَوْحِ الْفَرَجِ»

در گره های پیچیده در زندگی فردی ، خانوادگی و اجتماعی و در بیماری ها و شدائد باید از یک سو واژه هایی چون تعقل ، تفکر ، تجربه ، مشاوره با متخصصان و فهیمان را تحقق عینی ببخشیم ، و از سوی دیگر نیازمند به گفتار و رفتاری آکنده از صبر ، استقامت ، حلم و حزم می باشیم ، و از سوی سوم آرامش و امید می خواهیم نه اضطراب و یأس ، چه اینکه تشویش و ناامیدی نه تنها حلال معضلات و مشکلات نیست بلکه آنها را حادتر و دشوارتر می کند.

امید و دلبستن به او که همه چیز را می داند و توکل بر کسی که بر همه چیز قادر است و اعتماد بر تکیه گاهی استوار و خلل ناپذیر زندگی همچون زندان ( = معیشة ضنک ) ما را تبدیل به حیات طیبه می کند.

ای خدای قدیر ‌که گره های کور در گرفتاری‌های سخت تنها به دست تو باز می گردد، ای پروردگار مهربانی که تیغ تیز دشواری‌ها به قدرت تو درهم شکسته شود، ای دانا و توانایی که رهایی ملت ما از رنج ها و زدودن غم از دل آنها تنها وابسته به عنایت و رحمت توست دل این ملت را شاد فرما .

آمین یا رب العالمین

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...