در محضر پدر(15)؛ حسین علیه السلام خلاصۀ خوبی ها

حسین علیه السلام خلاصۀ خوبی ها

یکی از ویژگی های معصومین علیهم السلام و از آن جمله امام حسین علیه السلام جمع کردن بین تمام ارزشهای والای انسانی و الهی ظاهرا متضاد است. آن حضرت در علم بی مانند و در زهد بی نظیر بود . مجاهدی که در شجاعت اشجع الناس، عابدی که در دعا و عبادت، اعبد الخلق، و در تقوی اورع الناس بود. او در اوج عزت نفس آن چنان متواضع بود که صورت به صورت غلام می گذاشت. آن گونه دعا می خواند و تضرع و ناله می کرد که گویا کاری غیر از نماز، دعا و خواندن قرآن ندارد، ولی هم او، در میدان جنگ شجاعتی از خود بروز داد که دوست و دشمن بدان اعتراف کردند. آن حضرت در حالی که به فکر مسائل کلی جهان اسلام بود و مشکلات اجتماعی مردم را نادیده نمی گرفت، از نکات ریز اخلاقی نیز غافل نبود، تا حدی که برای حفظ آبروی سائل به او می گوید، خواسته ات را بنویس و مستقیم با من مطرح نکن تا آبرویت محفوظ بماند.

او که پیام اصلیش در عاشورا تسلیم نشدن در مقابل زور و ستم بود، در آنجا که مربوط به مسائل شخصی است به راحتی عذر خطاکار را می پذیرد. اینها جلوۀ بسیار کوچکی از جامعیت امام علیه السلام بود و چه زیبا گفته است آن نویسندۀ عرب که «لم یکن یشغله امر عن امر ٬ کاری او را از کار دیگر باز نداشت ». 

کتاب ثارالله، صفحۀ ۱۰۱ و ۱۰۲.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...