نگاه نو، نواندیشی

۱/ این که انسان با فطرت خود دنبال رشد و ترقی است، و از تکرار مکررات و در جا زدن لذت نمی برد ، امری غیر قابل انکار است.

۲/ خداوند متعال که این احساس را در وجود ما نهاده است ، زمینه های رشد و ترقی را هم فراهم کرده است ، فرستادن کتابهای آسمانی ، پیامبری پیامبران ، و امامت امامان یکی پس از دیگری از همین نظر قابل تفسیر است.

۳/ قران کریم هدیه ای است مبارک که هر وقت با دقت به آن مراجعه کنیم ، افقی نو در مقابل دیدگاه آدمی باز می شود ، چنان که سخن و رفتار نبوی و اهل بیت او چراغ راه فهم دین در هر زمان و هر مکان است .

۳/ عقل این ودیعه بسیار گرانقدر اگر در تعامل وداد ستد صحیح با قران ، سنت و تراث عترت قرار گیرد، نگاه نو نسبت به ، حیات ، ارزشهای انسانی ، زیباشناسی ، هدف شناسی و هدایت برای آدمی پدید می آید .

۴ / علم (نه علم نما) به راحتی می تواند با دین ( نه آنچه به نام دین می پنداریم و از دین نیست ) همزیستی زیبایی داشته باشد و هر یک با نگاهی نو نوری تازه برای بشریت باشند. به شرط آنکه تعصبهای به دور از ساحت مقدس علم و دین, کنار گذاشته شوند.

۵ / به عنوان نمونه کوشش فرهیختگان غرب در باب حقوق بشر را نه تنها نباید تهدیدی علیه مبانی فقهی خود بشمریم ، و نیز نه تنها نباید بی اعتنای به آن باشیم ، بلکه این کوششهای حقوقی می تواند فرصتی گران بها برای فقه و فقاهت فراهم آورد تا با برداشتی نو از تراث ارزشمند شیعی ، مبانی حقوق بشر را تبیین کنیم .به این شرط که :

اولا\ نگاه ما به منابع دینی به لحاظ کیفی تعمیق شود و سرسری از کنار این امر مهم نگذریم .

ثانیا \غیر از بررسی دقیق سندی و دلالی نصوص خاص و عمومات و اطلاقات ، آراء اهل سنت و بزرگان شیعه ، از بررسی قواعد قرانی ، ارتکازات عقلا و ادله ای که بیانگر روح شریعت و مذاق شرع هستند، غافل نمانیم و به لحاظ کمی هم میدان تحقیق را گسترش دهیم . و این همه با در نظر  گرفتن عنصر مکان و زمان باید همراه باشد .

ثالثا \ در عین ارزشمند داشتن فعالیتهای دانشمندان در عرصه حقوق بشر ، نباید از بحث آزاد هراسی داشت ، نباید گفته های آنان را بی خطا شمرد ، نباید از بیان آزادانه تحقیقات خود خوفی داشت که این خود خلاف حق آزادی عقیده و بیان است و نباید برخورد ما نشانگر این باشد که گویا نه پیامبران ، نه امامان ، نه حکما، نه فقها و نه دیگر دانشمندان بشر تا کنون حقوق بشر را نفهمیده اند، و این فقط نویسندگان اعلامیه حقوق بشر هستند که به حق رسیده اند.

جان سخن این که نگاه نو و سخن نو داشتن منطقی خاص دارد ، و هرگز نباید به بهانه حفظ شیوه های سنتی استنباط از هر نگاه نویی هراس داشت و هرگز نباید به اسم نواندیشی چوب حراج به داشته های گرانمایه خود زد.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...