در محضر پدر(1)؛ معیت قیومیه

در قرآن مجید فرمود « هو معکم اینما کنتم » او با شماست هر کجا باشید . ولی نفرمود و انتم معه ، شما هم با اوهستید، نسبت معیت از یک طرف باقی و ثابت و از طرف دیگر چنین نسبتی محقق نیست! با اینکه نسبت معیت طرفینی است!

این گونه معیت، معیت قیومیه است ،یعنی معیتی که اگر مفیض ( فیض دهنده) فیضش را قطع کند مفاضی( موجودات که فیض می گیرند) باقی نخواهند ماند . همچنان که اصل وجود را از او میگیرند بقای آنها هم به اوست

معیت قیومیه یعنی هیچ عضوی از هیچ مخلوقی در هیچ حالی خالی از تصرف او نیست.

معیت انسان با خدا
معیت قیومیه همه مخلوقات با خداوند متعال معنی شد اما در بین همه مخلوقات حضرت حق انسان می تواند معیتی اختیاری با او پیدا کند. و آن وقتی است که از دهکده نفس و قریه طبیعت خارج شود و مثل ابراهیم بگوید « انی ذاهب الی ربی».ا گر از خود گذشتیم و خود را ندیدیم و فقط جلوه دلدار دیدیم معیتی از طرف ما با خداوند حاصل می شود.

مرحوم آیت الله حسین عندلیب همدانی

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...