فیاض همدانی

فیاض همدانی

عکس فوق مربوط است به یکی از ستارگان درخشان حکمت و فقاهت که نامش کمتر برده می شود و نسل های کنونی اطلاعی از حالات او ندارند، مجتهد پرهیزکار و عالم متعهد مرحوم حاج آقا محمد فیاض رضوان الله علیه، آن بزرگوار سمت استادی بر پدرم داشت و از محضر او فلسفه آموخته بود، پس چه بهتر شرح‌حال استاد را از قلم شاگردش نقل کنیم:

مدرس و محقق و حکیم و فقیه جلیل مرحوم حاج‌آقا محمد فیاض، در سال ۱۲۶۱ هجری شمسی در همدان به دنیا آمد و تحصیلات خود را در همدان آغاز و در اصفهان ادامه داد و آنگاه برای تکمیل دانش به نجف اشرف مهاجرت کرد و حدود ده سال در آن حوزه علمیه از محضر بزرگانی مثل: آخوند خراسانی، سید محمد کاظم یزدی صاحب عروه، شیخ عبدالله مازندرانی، و محمد علی امامی خوانساری بهره ها برد و از برخی از این اعاظم اجازه اجتهاد گرفت.

او پس از نیل به درجات عالیه علمی به همدان بازگشت و در مدرسه ی کوچک (شاملو) {که اکنون جزء میدان اصلی شهر شده است} به تدریس فقه و حکمت اشتغال داشت، و در مسجد نظربیک و آنگاه مسجد کبابیان اقامه ی جماعت کرد و پس از اقامه ی فریضه به ارشاد خلق می پرداخت، منبر او بسیارجالب و مورد استفاده عموم بالاخص جوانان بود.

او با همان مقام علمی بلند سالها در دبیرستان نصرت برای جوانان تدریس داشت، و آنگاه به تهران مهاجرت کرد و در دانشکده معقول و منقول با مدرک دکتری به تدریس مشغول شد. نظر ایشان این بود که برای هدایت نسل جوان باید از دبیرستان و دانشگاه استفاده کرد.

استاد طبع شعری نیکو داشت و از سروده های او که از خودش شنیدم، این شعر در وصف حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه است:

گلشن فردوس سر کوی توست

نخله ی طوبی قد دلجوی توست

تابش خورشید و فروغ قمر

پرتوی از روشنی روی توست

خیل حوادث همه جا تاخته

مرکز آسایش ما کوی توست

دل شده دیوانه ی عشقت ولی

بسته ی در حلقه ی گیسوی توست

آب حیاتی که حکایت کنند

وصف لب لعل سخنگوی توست

گر تو نداری نظری سوی من

دیده ی فیاض همه سوی توست

3 نظر

  1. عبدالله فیاضعبدالله فیاضsays:

    متاسفانه مرحوم فیاض گوهری بود که کمتر از او گفته میشود. طبیبی روحانی که با آن همه مدارج علمی واجازات متعدد از بزرگان، دارای روحیه‌ای فروتن و متواضع بود و هرگز در پی کسب شهرت و مقام نبود. دیوان غزلیات او بسیار پر سوز و گداز است.

  2. فریده حسن زادهفریده حسن زادهsays:

    چه مقالة زیبا و لازمی در شناخت این چهرة انسانی. من با کتاب شعر ایشان آشنایی دارم و بارها آن ها را خوانده ام. واقعا شعرند. به کمال

  3. محمدجواد فیاضمحمدجواد فیاضsays:

    از محمدجوادفیاض، نتیجه ی اخوی مرحوم حاج آقا محمدفیاض رضوان الله علیه شما روشنایی بخش تاریکی جان هستید و ظلمت اندیشه را نور می‌بخشید. چگونه سپاس گویم مهربانی و لطف شما را که سرشار از عشق و یقین است. چگونه سپاس گویم تأثیر علم‌آموزی شما را که چراغ روشن هدایت را بر کلبهٔ محقر وجودم فروزان ساخته است. آری در مقابل این همه عظمت و شکوه، نه توان سپاس است و نه کلام وصف. راز و رمز پویای علم و کشف معانی بدیع و تجلی جلوه‌های شهودی معرفت کیمیایی است که آسمان علم به برکت سیما و سیرهٔ نورانی نبی مکرم صلی الله علیه و آله و سلم، انسان دربند خاک را به معراج حضور می‌خواند؛ و چه خرم علمی که از چشمهٔ معارف سیراب شود و چه زیبا دانشی که قبای پرنیانش به عطر و بوی گلستان محمدی معطر شود و چه معماری باشکوهی باشد بنایی که سنگ هویت و فرهنگ آن ریشه در مدینه‌ النبی بیابد؛ و امروز کاخ آباد علم به سروش معنوی و مفهوم پیام او بیش از پیش محتاج راهنمایانی است که علاوه بر حفظ آبادانی آن در راه اعتلای آن به فرزندان خویش محبت نمایند.