دعا و توسل در قرآن

برای فهم صحیح قرآن باید مجموعه ای به آیات نگاه کرد لذا ابتدا آیاتی را نقل میکنم تا بعد نتیجه گیری کلی بهتر صورت گیرد.

«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ»۱۸۶ بقره

( پیامبرا)چون بندگان من درباره من از تو بپرسند، به آنها بگو که من نزدیکم و به ندای کسی که مرا بخواند، پاسخ می دهم. پس به پیام من پاسخ دهند و به من ایمان آورند تا راه راست یابند.

«وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُم» ۶۰ غافر

ْ پروردگارتان فرمود مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم

« وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيد»ِ ۱۶ ق

و همانا ما انسان را آفريده‌ايم و هر چه را كه نفسش او را وسوسه مى‌كند مى‌دانيم و ما از شريان و رگ گردن به او نزديك‌تريم (و براو و افکار و اعمالش آگاهیم و مسلط)

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» ۳۵ مائده

ای کسانی که ایمان آورده اید، از خدا پروا داشته باشید و وسیله ای برای تقرب به او بجویید و در راهش جهاد کنید باشد که رستگار گردید.

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا» ۶۴ نساء

هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر به این هدف که به امر خدا مردم باید مطیع فرمان او شوند ( ای پیامبر) و اگر( آن خاطیان) به هنگامی که مرتکب گناهی شدند، نزد تو آمده بودند و از خدا آمرزش خواسته بودند و پیامبر برایشان آمرزش خواسته بود، خدا را توبه پذیر و مهربان می یافتند

حال با توجه به مجموعه آیات فوق و نیز آیات دیگری که به جهت اختصار نیاوردم چنین نتیجه می گیریم:

۱/ خداوند متعال به ما نزدیک نزدیک است،وآگاه از سرائر و ضمائر ما، اوست رحمان و رحیم و تواب و غفور و رئوف و ودود و.....او کوچکترین توجه قلبی مرا به خودش می داند، او از خواسته های من حتی آنچه بر زبان نیاورده ام آگاه است، او قادر و توانا به برآورده شدن حاجت های من است، او دعا و مناجات مرا دوست دارد، این همه دعاهای قرآنی و مناجات های معصومین با خداوند موید همین مطلب است

۲/مشاهده فرمودید قرآن کریم سخن از /وسیله/ تقرب به میان آورد, این وسیله عبارت است از نماز ، دعا، انفاق ، جهاد، تقوی، اخلاص، اخلاق و ادب زیبا با مردم و.. از جمله وسایل قرب به خدا تقرب به متقربان الهی است. ملاحظه فرمودید قرآن کریم صراحتا می فرماید گناهکاران هم خود از خدا طلب مغفرت کنند و هم پیامبر برای آنها از خداوند طلب مغفرت کند، پس قرب به متقرب خود وسله قرب به خداست، در عین آنکه می توانی همواره و در هر مکان با او مستقیم سخن بگویی و راه باز است

۳/ تعبیر قرآنی و روایی « وسیله» است نه «واسطه» و اگر هم مسامحتا بگوییم واسطه، مراد وسیله است زیرا وسیله مسقیم تو را به مقصود می رساند ولی واسطه مانع اتصال مستقیم توست پس تعبیر دقیقتر وسیله است نه واسطه.

مطالب مرتبط...

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...